สุวพันธ์ คุณศิริ

เรื่องของงาน ระบบ สิ่งที่กำลังเรียนรู้ และชีวิตระหว่างทาง

บันทึก

พื้นที่เก็บเหตุการณ์ สิ่งที่ลอง และเหตุผลของทางเลือก เพื่อกลับมาอ่านว่าวันนั้นผมคิดอย่างไร

หยุดเพิ่มภาพ แล้วกลับมาที่สิ่งที่อยากเล่า

ตอนเตรียมบท dootang เรื่องสัดส่วนเงินกับความเป็นธรรม ผมต้องการอธิบายว่าตัวเลขมาจากข้อตกลงที่คนเลือก ไม่ได้ตัดสินแทนคนว่าข้อตกลงนั้นเป็นธรรมแล้ว ภาพหน้าคำนวณเป็นทางหนึ่งที่อาจช่วยให้เห็นเรื่องนี้

แต่ภาพที่มีอยู่ยังมีชื่อบุคคลตัวอย่าง จึงไม่ใช่ภาพที่นำมาใช้ได้ทันที การมีภาพประกอบกับการมีภาพที่พร้อมใช้ เป็นคนละเรื่องกัน

สิ่งที่ลองยังไม่ผ่านเงื่อนไข

AI ช่วยเตรียมภาพปกปิดชื่อและตรวจผลที่ได้ ในบันทึกการเตรียมงาน ผลตรวจระบุว่ายังมีชื่อเหลืออยู่ และขนาดภาพเปลี่ยนไป ภาพที่ได้จึงไม่ถูกเลือกมาใช้เป็นหลักฐาน

ปัญหาครั้งนี้ไม่ได้บอกว่าการใช้ AI ปกปิดข้อมูลทำไม่ได้เสมอไป แต่บอกว่าภาพที่ลองเตรียมครั้งนี้ยังไม่ผ่านเงื่อนไขที่ต้องรักษา ทั้งข้อมูลที่ควรปิดและความตรงกับต้นฉบับ

เลือกเล่าเรื่องต่อด้วยข้อความ

เมื่อกลับมาดูสิ่งที่อยากอธิบาย ทางเลือกไม่ได้มีแค่ทำภาพให้สำเร็จหรือหยุดทั้งบท เรายังเล่าที่มาของสัดส่วนและข้อจำกัดของตัวเลขด้วยข้อความได้ โดยไม่ต้องใช้ภาพที่ยังไม่ผ่านเงื่อนไข

AI เตรียมข้อเสนอและข้อความสองภาษา ส่วนผมเป็นคนรับเนื้อหาและรูปแบบที่ใช้ข้อความเป็นหลัก สิ่งที่ยอมแลกคือผู้อ่านไม่ได้ตรวจหน้าคำนวณตัวอย่างด้วยตาตัวเองในบทนั้น แต่บทก็เดินต่อได้โดยไม่ใช้ภาพที่ยังไม่พร้อม

สิ่งที่อยากกลับมาอ่าน

บท dootang ฉบับนี้จึงเล่าเรื่องข้อตกลงด้วยข้อความ และผ่านการตรวจรับในขอบเขตงานที่ทำไว้ แต่การรับงานไม่ได้พิสูจน์ว่าคนอ่านเข้าใจดีขึ้น สิ่งที่ผมอยากเก็บจากเหตุการณ์นี้คือเหตุผลที่หยุดพยายามเพิ่มภาพในครั้งนั้น: ภาพควรช่วยสิ่งที่อยากเล่า ไม่กลายเป็นเงื่อนไขที่ทำให้เรื่องเดินต่อไม่ได้